14.09

#digitalresidency

Giordano Bruno do Nascimento (ur. 1981)- niemiecki kompozytor i dyrygent. Studiował kompozycję na Uniwersytecie Muzycznym w Berlinie, a także w Bazylei (licencjat i magisterium) pod kierunkiem prof. Michaela Obsta i prof. Johannesa Kreidlera. Do Nascimento skomponował i dyrygował swoimi operami: „Die schönere Wahrheit ” (libretto: Lisa A. Mayer), „Global Players” (libretto: Lisa A. Mayer) i „Die Wahrheitsschwestern” (libretto Amandy Lasker-Berlin). Zdobył kilka nagród i stypendiów, takich jak DAAD Preis, Graduiertenstipendium of the stan Turyngia (dwukrotnie), nagrodę konkursu „Klänge Hinter Mauern” Kammerakademie Potsdam, konkursu „Harmonia Classica” w Wiedniu, pierwszą nagrodę w konkursie Sondershäuser i był jednym z finalistów Międzynarodowego Konkursu Valentino Bucchi w Rzymie.

Statement
Sztuka jest chroniczną autorefleksją społeczeństwa. Tam, gdzie historyczne dokumenty przestają mówić, sztuka zaczyna wyrażać. Jako artysta, zgodnie z aktualnym terminologicznym kontekstem społecznym, identyfikuję trzy główne punkty autorefleksji: filozofię, naukę i sztukę. W moich pracach przynajmniej dwa z tych trzech głównych punktów są ze sobą powiązane. Osobiście jest dla mnie, jako artysty nieodzowne, aby świadomie przeprowadzić proces samooceny społecznej. Każde wyrażenie wymaga języka- do przeprowadzenia swoich rozważań wybrałem połączenie subtelnego iluzjonizmu percepcji wraz z kolorami dźwięku.

Projekt
Jakie problemy nadal istnieją w naszym społeczeństwie, pomimo ideologicznego i mentalnego rozwoju ostatniego wieku? Odkąd sztuka ma możliwość dokonywania autorefleksji nad społeczeństwem - poza filozofią i nauką - jakie są obecne aspekty społeczne, które pilnie wymagają dalszej autorefleksji? Problem, który po głębszym przemyśleniu niestety wciąż odbija się echem wcześniejszego systemu społecznego, dotyczy patriarchalnie zorientowanego sposobu myślenia. Po tych rozważaniach narodził się pomysł na projekt kompozycyjny Matka. Projekt jest kompozycją krótkiego utworu kameralnego na podstawie tekstu poety Romina Nikolic. Praca będzie dotyczyła kontroli i tłumienia kobiecej seksualności w strukturach patriarchalnych. Niektóre inne ważne punkty pracy, oprócz patriarchalizmu w dystopijnym reżimie totalitarnym, to: luka władzy między płciami, samostanowienie seksualne, opór i paranoja.

Portfolio: link